Hoe je december lichter maakt…
December: dé wintermaand, de meest donkere maand van het jaar en de maand van tradities:
Oude tradities, geleende tradities en wellicht ook nieuwe tradities.
Maar met de maand december komen ook de verplichtingen om de hoek kijken en lijken onze agenda’s steeds juist voller te worden: Feestdagen, diners, afspraken, wensenlijstjes, boodschappen, verwachtingen…
Er ontstaat het gevoel dat we meer moeten dan we eigenlijk willen. We spreken dan wel over tradities, maar de echte magie ervan is verdwenen… een verplichting is ontstaan…
Tradities
Tradities zijn gewoontes, rituelen en gebruiken die elk jaar opnieuw terugkeren. Soms zijn ze eeuwenoud, soms ontstaan ze spontaan en groeien ze langzaam uit tot iets dat bij een familie, een dorp of zelfs een heel land gaat horen.
Niet omdat het moet, maar omdat ze bij je horen, je voeden in je kern, in wie je bent. Ze herinneren ons eraan waar we vandaan komen en wat we belangrijk vinden. Ze brengen structuur in de stilte, warmte in de kou en licht in een tijd die uitnodigt tot naar binnen keren.
Wanneer een traditie verandert in een verplichting
Veel decembertradities zijn ooit ontstaan uit liefde, verbondenheid, het verlangen om samen te zijn en licht te brengen in de donkere dagen. Maar na verloop van tijd zijn veel decembertradities verandert tot iets dat nu eenmaal moet, van je verwacht wordt of zo hoort. We zien het als een traditie, maar het voelt als een verplichting.
Ik hoor het vaak om me heen:
– Een diner organiseren waarvan je weet dat het je eigenlijk te veel energie kost,
– Cadeaus kopen omdat het “zo hoort”
– Overal aanwezig willen zijn om niemand teleur te stellen,
– Ja zeggen, terwijl je hart eigenlijk Nee zegt.
Wanneer een traditie zwaar gaat voelen, verdwijnt de magie. Dan is het geen traditie meer, dan is het overgegaan in een verplichting en kost het je veel meer energie dan dat het je oplevert.
Het grote verschil tussen tradities en verplichtingen:
– Tradities nodigen je uit. Verplichtingen trekken je mee.
– Tradities geven warmte en energie. Verplichtingen kosten energie.
– Een traditie voelt als thuiskomen, een verplichting als moeten.
Zachte, warme, liefdevolle energie
Tradities zijn veel zachter en waardevoller dan verplichtingen. Het is als een deur die altijd openstaat: je mag binnenkomen, maar het hoeft niet. Je mag binnenstappen, maar het moet niet. Het is een bewuste keuze, een stap vanuit gevoel, omdat je het wilt, omdat het je voedt.
Tradities hoeven niet groot te zijn, juist de kleine, simpele tradities hebben grote waarde: Dat kan het bakken van koekjes zijn, een kaarsje aansteken, spelletjes spelen, samen een filmpje kijken, een kerststukje maken, een maretak ophangen boven de deur…
December hoeft niet vol “moeten” te zitten
Wat als je bewust zou kiezen voor:
Minder afspraken, minder verwachtingen, meer verbinding, meer rust, meer licht?
Wat als je bewust zou kiezen voor:
Eén verplichting loslaten, één traditie koesteren, één traditie nieuw leven inblazen, één nieuw winterritueel creëren waar jij echt blij van wordt?
Houd het simpel en stel jezelf de vraag: “Waar word ik blij van, waar heb ik behoefte aan en hoe wil ík deze tijd eigenlijk beleven?”
Ik wens je een fijne december toe!
