Nieuw jaar in de Winter….

Dit jaar weken we af van de bekende traditie en vierden we oud en nieuw in de Efteling. Een heerlijke avond, in een prachtig versierd park. En juist daar werd mijn gevoel alleen maar bevestigd: Nieuwjaar klopt niet midden in de winter.

De wandeling door het donkere, bijna verlaten Sprookjesbos had iets magisch. Het diepe donker, de stilte, de kou die niet vijandig voelde maar omarmend. Het gaf een gevoel van geborgenheid, warmte en innerlijke rust. Precies dát is waar de winter voor bedoeld is. Naar binnen keren. Vertragen. Rusten.

En ja, de vuurwerkshow om middernacht was prachtig. Ik heb ervan genoten. Maar een nieuwjaarsgevoel? Nee. Dat voelde ik niet. Want hoe kan iets nieuws beginnen terwijl we ons nog midden in de donkerste periode van het jaar bevinden? De natuur slaapt. Het leven bevindt zich geborgen onder de grond. Alles is in rust, in voorbereiding. Pas richting de lente komt het weer voorzichtig tevoorschijn.

Het voelt zoveel natuurlijker om Nieuwjaar te vieren wanneer de natuur ontwaakt. Wanneer de energie weer aanwezig is. Wanneer ook ons eigen innerlijke, natuurlijke systeem langzaam weer tot leven komt.

Cycli van de natuur

Voordat de Gregoriaanse kalender werd ingevoerd, leefden mensen veel meer in afstemming met de cycli van de natuur en de standen van de maan, in plaats van de zon. Nieuwjaar werd niet op één vast moment gevierd, maar op overgangsfasen die energetisch logisch voelden. Soms bij het begin van de donkerste periode van het jaar, vanuit het donker ontstaat immers nieuw leven. Soms juist wanneer de natuur opnieuw ontwaakte, rond februari, bij een nieuwe maan. Maar zelden midden in de winter, wanneer energie schaars was en bewaard moest blijven.

Dus als jij het gevoel hebt dat je “achterloopt” omdat je op 1 januari nog geen frisse start voelt, geen nieuwe plannen, geen hernieuwde energie, dan is er niets mis met jou. Misschien ben je simpelweg meer verbonden met de natuurlijke cycli dan met de westerse kalender.

Nieuw leven

Je kunt het vergelijken met een zwangerschap. Wanneer spreken we eigenlijk van nieuw leven? Op het moment dat een bevrucht eitje zich nestelt in de baarmoederwand? Wanneer je het kindje voor het eerst voelt bewegen? Of pas wanneer het na de bevalling zichtbaar ter wereld komt? Nieuw leven ontstaat lang voordat het zichtbaar wordt.

In oude tradities werd de winter de leegte genoemd. De vruchtbare duisternis waarin alle mogelijke toekomsten vorm krijgen. Een fase die stil, vaag en soms ongemakkelijk kan aanvoelen. Maar dit is de ruimte waarin oude identiteiten oplossen en nieuwe tijdlijnen worden gekozen.

Januari

Januari is geen maand om “af” te zijn. Het is een maand om te luisteren. Om te voelen. Om zachtjes te beslissen wie je aan het worden bent. Dus als je rust, reflecteert of je kwetsbaar voelt: je valt niet stil. Je bent in harmonie met de aarde. Vertrouw op de cycli. Eer de stilte. Laat de winter zijn werk doen.

Chinese kalender

De Chinese kalender volgt deze natuurlijke wijsheid nog steeds. Feestdagen, waaronder Nieuwjaar, worden bepaald door de maan. Chinees Nieuwjaar valt op de nieuwe maan tussen 21 januari en 20 februari. Dat betekent dat we energetisch gezien nog steeds in het jaar van de Slang zitten.

De slang is een krachtig symbool van vervelling. Van het afwerpen van oude huiden, het loslaten van oude identiteiten en diepgaande innerlijke transformatie. Veel mensen praten al alsof we nu al het jaar van het Paard zijn ingegaan, wat staat voor energie van snelheid, expansie en beweging naar buiten. Maar die verschuiving is er nog niet.

Energetisch zijn we nog steeds aan het vervellen. De oude huid laat los. De psyche is aan het opruimen. Het zenuwstelsel is nog niet helemaal in balans. Het Paard zal rennen wanneer het tijd is. Voor nu doet de slang nog steeds zijn heilige, stille werk.

En misschien is dát wel precies waar deze tijd voor bedoeld is.